Wegversperring kan tiende zege Van Zwieten niet stoppen
Ook op het altijd sfeervolle Oordje van KV Bolsward wist de concurrentie nog niet de puzzel op te lossen om het koningspartuur Menno van Zwieten, Rick Minnesma en Tjisse Steenstra van hun tiende zege af te houden. De galavoorstelling in de finale tegen Johan Sipma, Gabe Jan van Popta en Hendrik Kootstra was indrukwekkend, maar geen wekelijks beeld. Op 5-0 en 6-0 sloeg Kootstra de bal kwaad. Een eindstrijd die in 26 minuten geschiedenis was met slechts acht tegenpunten.
Tekst: Rynk Bosma | Foto: Lieuwe Bosch
Het was zondag ook even puzzelen om kaatsveld Het Oordje te vinden. Alom wegwerkzaamheden met afgesloten wegen als gevolg. Een door aanwijzingen oplosbare puzzel en dat geldt niet voor de concurrentie om de weg naar de eerste krans te vinden in de vrije formatie. Met aan de horizon de twee PC-torens die wel heel snel naderen wordt het wel tijd een oplossing te vinden voor de hegemonie van het partuur Menno van Zwieten, Rick Minnesma en Tjisse Steenstra.
Nu was die eenzijdige eindstrijd meer de uitzondering dan de regel en dat is maar goed ook. Vermoedelijk had het partuur van Sipma al vrij gauw in de gaten dat er wel heel weinig viel te halen. In het eerste eerst drie bovenslagen om de oren was al een beetje een onheilsprofeet te noemen. De motivatie van het trio Van Zwieten was relatief eerherstel voor het matige optreden in de halve finale tegen Redmer Zaagemans, René de Haan en Jurrit Osinga.
De Haan nam de plek in van Stefan van der Meer die na de eerste omloop afhaakte. Er waren wel meer kaatsers die in de opbouw naar herstel vroegtijdig afhaakten. Erwin Zijlstra deed alleen in de eerste omloop mee en daarna mocht Marten Leijenaar zijn geluk beproeven. Jorrit Nanninga werd vanwege een bovenbeenblessure vervangen door Jelle Attema.
‘Oh wy ha de tredde priis al’, zo zei een op de computer ‘spiekende’ Jorn Lars van Beem met een lach. Hij wist toen nog niet dat hij met zijn partuur Remmelt Bouma en Evert Pieter Tolsma de spannendste partij van de dag zou kaatsen in de tweede omloop tegen de latere ‘lytse preemje’ winnaars. Sterker nog, op een bepaald moment zal Van Beem zich toch onder de traditionele honkbalpet achter de oren hebben gekrabd.
De telegraaf wees een 4-1 achterstand aan voor zijn partuur die qua verloop een beetje deed denken aan die legendarische Elfstedentocht toen vier schaatsers tegelijk over finish gingen. Het trio Zaagemans kaatste boven verwachting maar ontbeerde het killersinstinct van de partij afmaken. Ook de 5-4 voorsprong was niet voldoende want op die stand en 6-6 miste Zaagemans het perk. Het dobbelen om het laatste eerst kon beginnen en Osinga gooide op 6-4 de juiste cijfers door riant boven te slaan.
Inmiddels was het partuur van Marten Bergsma bezig aan de bouw van de nodige wegversperringen om opponent Van Zwieten tegen te houden op weg naar het kransenfeest nummer tien. Een in die partij in het perk fletse Steenstra sloeg na een 4-1 voorsprong op 4-2 en 6-6 de bal kwaad. Alle kans met 4-3 op aansluiting met een verbaal vaardige Leijenaar die elk punt uitbundig vierde. Ook Bergsma toonde zich met een tweetal treffers op de zes vaardig. Zoals wel vaker in het treffen van deze beide parturen is Minnesma vaak van cruciaal belang in het perk. Ook nu sloeg hij een zestal ballen richting de patattent en hij kon dit ook doen omdat de opslag van Bergsma toch meer gericht is op het voorperk.
Op 5-4 en 6-0 was het voorbij voor de mannen in het wit toen Leijenaar de kaats niet kon passeren. Voor het trio Bergsma is het dit seizoen in zekere zin een martelgang door de blessure van Zijlstra. Voorlopig is Zijlstra nog niet fit genoeg om meer dan een omloop mee te doen en dat spoorboekje gaat hij woensdag ook in Minnertsga volgen.
‘Se binne de ballen fan Redmer net wend’, zo zei iemand over de halve finale. In zekere zin is dat waar, maar het zou de prestatie van het verrassende trio ook tekortdoen. Dat onwennige hielp wel mee aan de onverwachts toch spannende partij, maar het waren mentaal ook daluren in de hoofden van het partuur Van Zwieten. Net een partij tegen Bergsma achter de rug en met de confrontatie tegen het partuur van Sipma nog voor de boeg wil het allemaal wel eens verslappen.
Het was dan ook in deze partij dat Van Zwieten zijn partuur door moeilijke tijden loodste met een zevental treffers aan de opslag. Die vorm kreeg een vervolg in de finale zodat er alle reden was om Van Zwieten in het midden te zetten als de koning in Bolsward. Dat gebeurde echter niet met als schrale troost dat een echte koning als Steenstra ook weet wanneer hij geen koning is en dat ook erkent.
De verzamelde concurrentie mag zich na Bolsward verdiepen in de wijze spreuk: ‘Niet klagen maar dragen, en bidden om kracht’ en om het tijdige herstel van alle geblesseerden.
Uitslag: Menno van Zwieten (Burgum), Rick Minnesma (Dronryp) en Tjisse Steenstra (Dronryp) (koning); 2. Johan Sipma (Moarre-Ljussens), Gabe-Jan van Popta (Bolsward) en Hendrik Kootstra (Minnertsga); 3. Redmer Zaagemans (Witmarsum), René de Haan (voor Stefan van der Meer) (Leeuwarden) en Jurrit Osinga (Minnertsga)
