Trilogie Dronryp op Jong-Feinte partij
Tekst: Klaas Postma
Foto: Henk Bootsma
Een week na de Jong-Famme in Mantgum was het nu de beurt aan de Jong-Feinte. Jorrit Nanninga, Jorn-Lars van Beem en Rick Minnesma stapten in Easterein namens kaatsvereniging VvV Sjirk de Wal uit Dronryp voor het derde achtereenvolgende jaar als winnaars van het veld. In de finale moest Tzum met Steven Koster, Jorrit Palma en Redmer van der Meulen het doen met één bordje. Moarre-Ljussens werd met Johan Sipma, Jan Bandstra en Douwe Dijkstra derde.
Easterein - Sportwedstrijden bestaan bij de gratie van de verliezers. Sporters die voor het begin van een wedstrijd al weten dat ze nooit een prijs, laat staan een eerste prijs, zullen winnen maar die toch komen en hun best doen om zo goed mogelijk te presteren. En dus in Easterein kaatsers in alle soorten en maten op het veld, ‘beethâlde’ roepen op het moment dat je met vijf schone eersten achterstaat. De charme van een kaatspartij.
Op de Jong-Feinte partij leek de eerste prijs vooraf al te zijn vergeven. Want welke afdeling kon winnen van het eerste partuur uit Dronryp? Jorrit Nanninga, Jorn-Lars van Beem en Rick Minnesma waren eerder dit jaar oppermachtig op de Jong-Nederland partij en de Jong-Feinte partij was de afgelopen twee jaar ook al winnend afgesloten. De Rypsters kwamen daadwerkelijk in de kransen maar de supporters van Moarre-Ljussens moeten na afloop van de halve finale toch hebben gedacht dat er meer in had gezeten.
Dronryp plaatste zich moeiteloos voor de halve finale na een makkelijke overwinning op Arum (5-0), een staand nummer en een makkelijke overwinning op Exmorra (5-0). In de halve eindstrijd troffen ze Johan Sipma, Jan Bandstra en Douwe Dijkstra. Sipma doet het dit jaar uitstekend in de hoofdklasse en Jan Bandstra is ook uit het goede kaatshout gesneden. Moarre-Ljussens bood prima partij mede door een haperende opslag bij Dronryp. Op 1-1 en 6-6 verzuimde Douwe Dijkstra in het tussenspel om de bal tot in het perk te retourneren.
Kleine oorzaken hebben soms grote gevolgen. Er bleef een niet al te dikke kaats liggen en Jorrit Nanninga moest de klus klaren. Daarna herhaalde de geschiedenis zich in ieder geval voor een deel. Eerder dit jaar stonden Dronryp en Moarre-Ljussens tegenover elkaar op de bondspartij. In die partij was er een cruciale slag op een moment dat Moarre-Ljussens nog twee punten nodig had voor een redelijk spectaculaire zege. De platte opslagbal van Johan Sipma werd vóór gegeven waar de bal volgens sommigen (niet volgens allen) toch echt in het perk zat. Dronryp won de partij alsnog.
Zaterdag was het recept net wat anders: Jorrit Nanninga plaatste de bal plat voorin, Sipma en Bandstra riepen dat de bal ‘voor’ was maar de keurmeester oordeelde anders. Sipma en Bandstra waren woest, maar de scheidsrechter nam de beslissing van de keurmeester over en Dronryp stond met een bordje voor in plaats van een bordje achter. Het was allemaal nog in het begin van de partij maar de eerstvolgende bal die door Jan Bandstra meters kwaad werd geslagen vertelde het hele verhaal van boosheid, frustratie en teleurstelling.
Het was de voorbode van de overwinning van Dronryp. Rick Minnesma nam de opslag van Jorn-Lars van Beem over en het perk van Dronryp kwam beter op slag. Na drie eersten gelijk kreeg Moarre-Ljussens nog zes punten aan de telegraaf. Op 5-3 en 6-4 plaatste Rick Minnesma een zitbal.
In de finale trof Dronryp het partuur van KF Tsjom. Steven Koster, Jorrit Palma en Redmer van der Meulen pakten het eerste bordje. Dat was voor hen ook het laatste bordje want de overmacht was domweg te groot. Wanneer je - in het slot van de partij, dat dan weer wel - de ballen in het tussenspel gewoon laat lopen dan is de boodschap duidelijk: ‘dit kinne we noait winne’ en zo was het ook. Op 5-1 en 6-4 moest Tzum capituleren.
Dronryp voltooide daarmee de trilogie. Volgend jaar is Jorn-Lars van Beem te oud om nog mee te mogen doen maar gelet op het kaatspotentieel in Dronryp zal er voor hem ongetwijfeld een goede opvolger worden gekozen.
Uitslag: 1. Dronryp 1 (Jorrit Nanninga, Jorn-Lars van Beem en Rick Minnesma); 2. Tzum (Steven Koster, Jorrit Palma en Redmer van der Meulen); 3. Moarre-Ljussens (Johan Sipma, Jan Bandstra en Douwe Dijkstra)