Opluchting partuur Manon Scheepstra na eerste formatiezege
Tekst: Bert Kalteren
Foto: Lieuwe Bosch
De opluchting was na afloop duidelijk van het gezicht van Manon Scheepstra te lezen na de eerste formatiezege van 2025. Samen met haar maten Roelie Kroondijk en Jeska Terpstra beleefde ze zondag in de dameshoofdklasse die winnende primeur in de vrijeformatie-wedstrijd in Sint Jacobiparochie. ,,Ik ben opgelucht. Dit hadden we gewoon even nodig.”
Een beter moment hadden Scheepstra c.s. niet kunnen bedenken bij de start van de tweede cyclus op weg naar de Frouljus PC. Nadat het trio twee weken geleden in Winsum nog zilver had gepakt, door na een 5-0 achterstand in de finale tegen het partuur van Anna Ennema terug te komen tot 5-5, maar te verliezen, groeide het besef dat er wat moest veranderen om het tij te kunnen keren.
,,Het liep natuurlijk niet en we presteerden niet wat we er vooraf van verwacht hadden”, vond ook Scheepstra, die in de aanloop naar dit seizoen al kenbaar maakte aan haar afscheidstournee te zijn begonnen. ,,We hebben na de training de koppen bij elkaar gestoken. Samen met de trainers en we hebben wat kleine wisselingen in ons spel aangebracht.”
In dienst van elkaar
En dat pakte volgens achterinse Manon Scheepstra goed uit. ,,We moeten wat meer in dienst van elkaar kaatsen en wat meer met de kop. Af en toe even een stapje opzijzetten. Niet terug of plaatsmaken, maar opzij. Roelie deed dat op een gegeven moment heel knap door mij even te laten opslaan. Dan ben je een partuur, want je wilt met elkaar winnen.”
Dus was het in de zesde vrijeformatie-wedstrijd van het seizoen onder auspiciën van KV Het Noorden in Sint Jacobiparochie eindelijk raak voor de formatie van Roelie Kroondijk. Het was ook de zesde keer dat Scheepstra dit seizoen in een finale stond, maar een gelukkige combinatie was dat tot dusverre niet voor de achtvoudig PC-winnares uit Leeuwarden. Alleen in de door-elkaar-loten-wedstrijd in Paesens-Moddergat leverde dat een krans op.
Plezier maken
,,Ik heb vier keer een finale verloren, maar je wilt natuurlijk met je eigen partuur winnen. En ik ben zo blij dat dat nu eindelijk is gelukt.” Want alles valt en staat toch vaak bij winnen, erkende Scheepstra. ,,Er wordt vaak gezegd van: je moet plezier maken en ontspannen kaatsen. Dat is gemakkelijk gezegd, want op dit niveau is plezier maken en lekker kaatsen ook een gevolg van winnen. Want dit is waar je het uiteindelijk voor doet.”
Ze vond het alleen jammer dat ze in de finale tegen Louise Krol, Sjanet Wijnia en Johanna de Boer niet kon excelleren. Maar ze kan zichzelf ook wegcijferen in het belang van het team, want Roelie Kroondijk had met acht zitballen en Jeska Terpstra met zes bovenslagen de ballen er goed voor. Scheepstra timmerde vijf keer de bal over de boven, maar was ontevreden over haar perkspel. ,,Maar ik word ook beter en krijg mijn oude slagje bij de opslag weer te pakken. En in de tweede partij was het gewoon goed. Dan loopt het gewoon.”
In die partij tegen het partuur van Annet de Haan, Lisanne Scharringa en Noa Elzinga verspeelden Roelie Kroondijk c.s. een 1 om 3 voorsprong, maar op 3-5 en 6-6 besliste Terpstra de partij. Dezelfde cijfers waarmee Louise Krol c.s. op weg naar de finale afrekende met het partuur van Iris Veltman. Daarin onderscheidde ledenkaatser Johanna de Boer (Damwâld) zich twee keer nadrukkelijk door op 1-3 en 6-2 en op 5-3 en 6-6 de bal voor de kaats te keren.
Goed nieuws
Het leverde Johanna de Boer niet haar eerste krans in de hoofdklasse op, al stond trio Krol het grootste gedeelte van de partij aan de goede kant van de score. Maar op 5-5 en 6-4 viel het doek toen Scheepstra de kaats passeerde. Dat wat eerder dit seizoen met Martzen Deinum als vervanger van Gerde Lycklama à Nijeholt wel lukte (in Berltsum), dat slaagde niet met De Boer en Rixt Blanke (uit Bolsward).
Maar er was in Sint Jacobiparochie ook goed nieuws voor Krol en Wijnia, de PC-winnaars van vorig jaar, want de zoektocht naar een balkeerder is voorbij. De achterinse uit It Heidenskip maakt op 29 juni, niet ver van huis, haar rentree in de formatiewedstrijd in Balk. Ze overstrekte in Menaam haar knie en verrekte daarbij een knieband. Maar ze is inmiddels weer voorzichtig in training. ,,Ik bin bliid dat ik oer twa wiken wer keatse kin en dat ik de PC helje kin.”
