Nanne Kleefstra 1935-2026
Tekst: Rynk Bosma
Foto's: OG Huizum
Nanne Kleefstra heeft zich tijdens zijn leven altijd een waardige leerling getoond van ‘meester’, PC-winnaar en KNKB-voorzitter Jan Rodenhuis. Rodenhuis was onderwijzer in Huizum met onder andere als leerling de op 25 juni 1935 geboren Nanne Kleefstra. Later erelid van Onderling Genoegen (OG) Huizum. Voorzitter van OG Huizum 1980-1987, lid van de Technische Commissie van de KNKB bij het dameskaatsen. Maar bovenal kaatsliefhebber. Op 13 mei 2026 overleed hij.
‘Nanne wie in ‘aimabele’ man, altiten ree om te helpen’, zo zegt Henk Porte over Nanne Kleefstra. Maar, zo benadrukt Porte, hij liet niet over zich heenlopen, oftewel Kleefstra was in bepaalde opzichten erg standvastig. Porte vertelt: ‘It wie op in doe noch earste-klaspartij yn Huzum. Der wie in opslagger wêr’t it net rjocht mei woe. Dy sei doe: ‘De perken moatte om, wy slagge foar de wyn op.’ Nanne joech doe it adfys ‘Doch dat net, want aansens giet dy wyn wer om’. Der waard net lústere, dus de perken om. In skoft letter gie de wyn wer om, sa’t Nanne al sein hie. Doe sei Nanne: ‘No dogge jim it sels mar’.’
Porte heeft ook goede herinneringen aan Kleefstra toen hij samen met hem in de Jubileumcommissie zat bij het 100-jarig jubileum van OG Huizum. ‘Hy hie alles oer foar it keatsen.’ Je zou het werk van Kleefstra kunnen samenvatten in de liedtekst van de artiesten Saskia en Serge die in de zeventiger jaren het lied ‘Het zijn de kleine dingen die het doen’ zongen. ‘Nanne koe it sjen op it sicht as de linen rjocht leinen, want it moast der al netsjes bylizze.’
Het onzichtbare werk van perken leggen, een kaatsveld in de juiste afmetingen klaarleggen. Het gras op lengte afgemaaid. Zijn motto was ‘De bal moat al rôlje kinne en it gers moat al opromme wurde’ en dat betekende dat het gras van het kaatsveld op Nijlân korter gemaaid moest worden dan het nabijgelegen voetbalveld. Gelukkig zat de maaiploeg vlak bij het kaatsveld, dus elke keer liep Kleefstra even naar de mannen toe om te zeggen dat de messen net even anders afgesteld moesten worden.
In het dagelijks leven was Kleefstra heren- en dameskapper en als kaatser zou je hem een ‘ledekeatser’ kunnen noemen. Maar sportief gezien was er voor hem meer dan alleen kaatsen. Hij tenniste tot op hoge leeftijd en klom ook heel geregeld op de racefiets. En natuurlijk de glorie van dochter Alinda bij het dameskaatsen en Stephan Kleefstra bij de heren.
Om die reden werd Nanne Kleefstra lid van de Technische Commissie bij het dameskaatsen en hij was een groot voorstander van de emancipatie van het dameskaatsen. Wat dat betreft had hij vermoedelijk veel waardering voor kaatsvereniging Sjirk de Wal uit Dronryp die een dag na zijn overlijden op Hemelvaartsdag het prijzengeld voor de dames had verhoogd tot het niveau van de heren op de Eise Eijsengapartij op 7 juni. Het was voor Kleefstra dan ook heel bijzonder dat OG Huizum bij de dames in 2023 de Bond won in Amsterdam
Het Leven met een hoofdletter legde Kleefstra steeds meer beperkingen op. Het was ook de tol van decennialang een kapperszaak hebben op de Ossekop. ,,Op it lêst koe hy eins net mear aktyf meidwaan mei it lizzen fan perken. Dan besocht hy dochs noch in pear krammen yn ‘e grûn te slaan. Wy seinen dan wolris ‘Man jou jo del, jo hoege dit net mear te dwaan’.’ Het was in zekere zin ontroerend te noemen dat Kleefstra de laatste jaren tekeningen maakte van hoe de perken gelegd moesten worden. Dan droeg hij gevoelsmatig toch nog zijn steentje bij.
‘De lêste tiid kaam hy eins net mear út hûs, it rinnen woe net mear.’ Wie naar de rouwkaart kijkt weet dat muziek een grote rol speelde in het leven van Kleefstra. Hij was lid van de in 1973 opgerichte Big Band Leeuwarden en speelde saxofoon.
Als je in 1935 bent geboren, dan kun je spreken van een lang leven en Nanne Kleefstra wist met het verlies van dochter Nannie en schoondochter Renske als geen ander dat dit niet vanzelfsprekend is. Kleefstra was een van de ‘keatsmannen’ zoals beschreven in het jubileumboek van OG Huizum uit 2007: ‘dy’t it fjild yn ‘e moarn ree ha, telegrafen en ferlitten banken, lege perken dy’t wachtsje op wat kommen giet.’ Op de toen traditionele Slotdag in Huizum.
En dan aan het einde van die Slotdag: ‘Oan de ein as elts oan it bier sit, is de keatsman mei oaren alfêst dwaande de linen op te rêden, it is it hert fan it keatsen, de basis wêr’t it om giet.’
Op 13 mei 2026 nam de Ivichheid de opslag over in de wetenschap dat ‘de perklinen rjocht lizze, de krammen goed yn ‘e grûn op gers dat goed meand is sadat de bal rôlje kin.’ Een ode op de zachte, melancholieke tonen van een saxofoon als eerbetoon aan de man die ‘alles oer hie foar it keatsen.’
