Lollum is een prachtig, oer-Fries dorp midden in de Greidhoeke. Ik lees straatnamen als Laakwerd en Barsumer Paad. De vlag wappert in de kerktoren en overal hangen vlaggen uit. Het is mooi zacht weer, met een beetje wind. Perfect kaatsweer.
Tekst: Hein Jaap Hilarides
Foto's: Dijks Media
Als ik het veld oploop, begint de muziek net weer te spelen. De voorinse van Dronrijp staat op scherp en slaat een dikke kaats.
Ik praat met twee bestuursleden van Mei-inoar Ien, de kaatsvereniging van Lollum-Waaxens. Haye Jacob Jorritsma is al zeven jaar voorzitter, naast hem zit Reinder Hendriks, algemeen bestuurslid. Het negenkoppige bestuur is jong. De dag ervoor is met een groep bestuursleden en vrijwilligers het veld klaargemaakt. De ploeg bestond uit meer dan twintig man.
Buiten het bestuur om helpen nog eens 35 vrijwilligers mee aan de organisatie van het NK Dames. Ze staan op de lijnen en ondersteunen waar dat nodig is. Uiteraard staat de gezelligheid voorop. Na afloop wordt er een biertje gedronken en schuift men nog even aan in het dorpshuis.
De kaatsclub van Lollum bloeit momenteel. Enkele dames doen het goed, Gabe-Jan van Popta komt uit het dorp en er is een groepje trainers uit eigen gelederen dat de jeugd kaatstraining geeft.
Even is er kort overleg tussen de bestuursleden over de ceremonie rond het Fries volkslied voor de finale. Daarna kan voorzitter Haye Jacob het gesprek weer vervolgen.
Het muziekkorps bij het NK Dames is een combinatie van Lollum en Oosthem. Beide verenigingen zijn afzonderlijk net te klein voor een goede bezetting, maar samen lukt dat uitstekend. Het is prachtig dat het korps vanuit de wagen aan de zijkant van het veld de muziek over het terrein laat klinken. De opkomst is groot; de banken rondom het veld zitten vol. De fanfaremuziek maakt de sfeervolle dag compleet.
De hoofdscheidsrechter van het NK Dames is Jenco Sieperda. Een oud-Lollumer. Het is niet toevallig dat hij vandaag de leiding heeft. Daarover straks meer. Ik begin met zijn naam. Hoe komt iemand aan zo'n bijzondere voornaam?
"Ik bin ferneamd nei ús tante Jintsje," vertelt Jenco. "En doe hawwe ús heit en mem der Jenco fan makke. Hoe't se der op komme, wit ik net."
Jenco is inmiddels negentien jaar scheidsrechter. Eigenlijk was hij van plan om in 2025 te stoppen. Maar toen kreeg hij een uitnodiging voor een film die in Lollum werd opgenomen. Die film ging over kaatsen en er was een scheidsrechter nodig. Die rol speelde Jenco.Tot die tijd had hij in zijn hele loopbaan nog nooit een wedstrijd in Lollum geleid. Na afloop van de opnames werd hem gevraagd of hij tijdens het 75-jarig bestaan van Mei-inoar Ien het NK Dames wilde scheidsrechteren. Dat leek hem een prachtig moment om een punt te zetten achter zijn lange carrière als scheidsrechter.
Uit solidariteit met zijn collega's maakt hij het seizoen overigens wel gewoon af.
Tegenwoordig woont Jenco Sieperda in Witmarsum. Daar blijft hij actief als clubscheidsrechter. Zijn allerlaatste wedstrijd in de hoofdklasse zal in Pingjum zijn. Op zijn loopbaan kijkt hij met veel plezier terug. Een van de hoogtepunten was het Llargues-toernooi in Beetgum. Dat was bijzonder vanwege het internationale karakter en omdat er een andere spelvorm werd gespeeld dan het Friese spel. Ook de PC behoort tot zijn mooiste herinneringen, net als de vijf keer dat hij op de Freule scheidsrechter was.
En, voegt Jenco er snel aan toe, ook de keren dat hij de Jongfeintepartij mocht leiden behoren tot zijn hoogtepunten.
De fanfare begint opnieuw te spelen. De finale gaat los. Jenco haast zich naar het veld.
Dan spreekt iemand mij aan. "Wat doestou hier?"
Dat kan alleen een Bilkert zijn. Sterker nog: het is een dorpsgenoot uit Sint-Jabik. Ik leg uit waarom ik bij deze kaatspartij ben.
"Ik waar nag nooit in Lollum weest," zegt hij.
"Ik ek net faak," antwoord ik.
De finale begint. Ik haal koffie. Het wordt een spannende strijd met veel zes gelijk, maar uiteindelijk trekt Dronrijp aan het langste eind. Tijdens de finale valt er even regen, maar als ik Lollum uitrijd, is het alweer droog.
Ik kijk terug op een mooie dag. Want naast de wedstrijd binnen de lijnen vind je buiten het speelveld de leukste mensen en de mooiste verhalen. Ook die verhalen willen we vertellen en publiceren. Want kaatsen is meer dan de trije spul van de wedstrijd alleen. Het leeft in vrijwilligers, supporters, tradities en ontmoetingen. Juist dat maakt onze kaatssport zo bijzonder.
Kaatsen is meer dan de trije spul van de wedstrijd alleen
Hein Jaap Hilarides
Redactielid
− KNKB −