Duobaan Minnesma-Steenstra winnende formule
Tekst: Rynk Bosma
Foto: Henk Bootsma
Op de Masters in Heerenveen bleek de ‘duobaan’ Minnesma-Steenstra na de formatiepartij in Harlingen opnieuw een winnende formule. Met Youri de Groot als opslager won dit partuur de finale van Gert-Anne van der Bos, Gerben de Boer en Hendrik Kootstra. Op 5-1 en 6-6 miste Kootstra het perk.
Heerenveen – ‘Smûk skaadzjend beamtegrien’ met een af en toe staalblauwe lucht maakte het plezierig toeven op het kaatsveld van KV De Pompeblêden. Acht door het lot bepaalde parturen streden om de twee prijzen. Door blessures speelde het bijloten ook een rol. Menno van Zwieten meldde zich af in zijn voormalige woonplaats en ook Erwin Zijlstra koos voor de veilige weg van zich afmelden. Preventieve maatregelen vanwege de kwetsbaarheid van fysiek leed.
Tijdens de partij kwam hier in de tweede omloop nog een sluimerende knieblessure bij van De Groot bij de latere winnaars. Want het zou de opslager uit Menaam geen recht doen hem vanwege gebrek aan kwaliteiten om die reden als ‘balkearder’ weg te zetten. ‘Youri sloech goed op’, zo vertelde de opponent in de eerste omloop Taeke Triemstra over de op het oog kansloze verliespartij in de eerste omloop. Door onder andere dat ‘beamtegrien’ in combinatie met een hinderlijke zon had de nestor weinig zicht op de ballen.
Toch was het trio Auke Boomsma, Triemstra en Hendrik Kootstra op papier een formatie met perspectieven. Het was dus ook met vier keer een 6-6 aan de telegraaf veel spannender dan de uiteindelijk 5-0 op papier aangaf. Met opslager De Groot die wel degelijk zijn aandeel had in deze winst. Dat voorspoedige tij keerde in de halve finale tegen Steven Koster, Hendrik-Jan van der Velde en Jan Tymen Eisma. Minnesma: ,,Youri kreeg in die tweede omloop last van de knie en hij wilde in deze maand geen risico nemen.’’
Er leek met een 3-0 voorsprong voor de formatie van Koster een verrassing op komst te zijn. Met dank aan de ‘guodlike’, bijna 37-jarige Van der Velde die aantoonde dat de jaren nog geen invloed hadden op zijn lengte als uitslager. De tweede keer dat hij met een spel voorsprong op 6-4 de boven wist te vinden was tevens het sein te beginnen met de overname van de opslag. Trouwens wel nadat De Groot dit had aangegeven.
Die transformatie naar duobaan in taakverdeling – Steenstra de eerste opslag en Minnesma de tweede – betekende overigens niet dat het trio Koster werd weggevaagd. Eisma zorgde op 4-3 en 4-6 met een bovenslag voor evenwicht. Welbeschouwd was de misser van Koster in het volgende eerst op 6-2 fataal. Zonder nog twee punten te veroveren sloeg Eisma op 5-4 en 6-0 kwaad uit.
Als brandweerman van dienst is het optreden van scheidsrechter Johny Bergsma wel even het vermelden waard. Eisma zag een bal buiten het perk vallen, de vrouwelijke lijnrechter zag de bal ‘yn’. En dan weet je het wel in de hoofdklas. Protesterende kaatsers die de indruk wekken dat zij solliciteren naar een rol in de film ‘De martelaren van Gorcum’ uit het geschiedenisboekje. Bergsma baande zich een weg tussen de protestvoerders door en vroeg aan de keurmeester van dienst: ‘Wat is dy bal?’ Om vervolgens haar beslissing over te nemen.
In de finale ging Bergsma op herhaling bij een al dan niet kwaad geslagen bal bij de boven van Kootstra. Dat Hendrik Kootstra een herkansing kreeg was te danken aan de afwezige Erwin Zijlstra. De krachten van het partuur Johan Sipma, René de Haan en Patrick Scheepstra waren in de halve finale behoorlijk gesloopt na een wonderbaarlijke ‘wederopstanding’ in het eerste treffen tegen de voor Van Zwieten bij gelote Marten Bergsma, Mark Minnesma en Pieter-Jan Leijenaar. Met 5-2 achter en dan toch nog via een zitbal van Sipma op 5-5 en 6-0 de partij winnen.
In die halve finale tegen de latere premiewinnaars was de ijzersterke opslag van Van der Bos net even te veel van het goede en dat gaf de doorslag. Merkwaardig genoeg was het in de finale net omgekeerd. Bij een 3-1 voorsprong gaf opslager De Groot het sein tot overname maar die overschakeling naar de duobaan Minnesma-Steenstra gaf niet de doorslag. Die in dit geval twijfelachtige eer was weggelegd voor Van der Bos. Op 3-1 en 4-6 waren er twee kansen voor de aansluiting die beide door twee missers van Van der Bos verloren gingen.
Van der Bos was trouwens niet de enige die geregeld in de eindstrijd de mist inging met de opslagrichting. Te veel buitenslagen en een partijverloop van 5-1 maakten van de eindstrijd bepaald geen onvergetelijke gebeurtenis. Wel was te zien dat met name Steenstra trede voor trede de weg omhoog heeft gevonden met Minnesma in zijn kielzog.
In andere opzichten was het op het veld nog niet bepaald ‘vrede op het kaatsveld’ om de kerstboodschap aan het eind van dit jaar even naar voren te halen. De emoties laaiden af en toe weer op alhoewel de vrede tussen Minnesma en Van der Bos inmiddels getekend is. ,,Ik fûn my hjoed frij rêstich dêr yn’’, zo zei Van der Bos met gespeelde verbazing. ,,Of it moat oer it akkefytsje yn Tsjom gean mei Rick. Hy woe my te liif gean, mar Erwin en Taeke hâlden him tsjin. It is ek de emoasje yn ‘e sport, it heart der betiden by.''
Ja, zo erkent Van der Bos, hij is wel iemand die in een partij zijn mondje roert. ,,Mar net wat gemeens, wat persoanliks. Want as se persoanlik tsjin my wurde, dan wurd ik ek persoanlik. Ik lit my net op ‘e kop skite. Mar wy ha dat al útpraat en dan is it klear wat my oanbelanget.’’ Punt gemaakt.
Want Van der Bos vindt ook: ,,As je goed binne dan ha je soks net nedich. Mar yn ‘e finale wie ik net goed genôch.’’ Met overigens een verklaring die hout snijdt. ,,Moarns wekkerke op fiif oere, drokke baan, healwei seizen thús. Hurd troch de wike nei de treningen. Dan ha ik freeds myn nocht wolris.’’
,,Ik ben nog maar twintig en ja, ik vind zelf ook dat ik wat vaker mijn mond moet houden. Maar het gaat steeds beter’’, zo zegt Minnesma schuldbewust over zijn af en toe emotionele uitingen op het veld. ,,Je wilt altijd winnen, anders moet je niet meedoen. Maar het begint nu ook wat te ‘lopen’ en dan bedoel ik het hele plaatje. Tjisse raakt er steeds beter in en dat geldt op en uit ook voor mij.’’ Het sjokken naar de opslag moet vervangen worden door rennen of energiek lopen, zo zegt Minnesma. Uitstralen dat je wilt winnen en daar bleef het in Heerenveen niet bij. Met de bijzonder fraaie kransen van Arend Hofstra als beloning.
Uitslag: 1. Youri de Groot (Menaam), Rick Minnesma (Dronryp) en Tjisse Steenstra (Dronryp) (koning); 2. Gert-Anne van der Bos (Mantgum), Gerben de Boer (Exmorra) en Hendrik Kootstra (Minnertsga)