De ‘VerKlaaipartij’ draagt niet zomaar haar naam, vertelt Hedwig. “De naam knipoogt naar het tentfeest ‘Klaairock’, wat voorheen in Oosterbierum werd georganiseerd. ‘Klaai’ wijst naar de kleigrond waarop we hier wonen en sluit daarnaast natuurlijk aan op het Friese woord voor verkleden. ‘Wat wolst do dwaan foar de kost?’ was een idee van Inge en mij, waarbij Niels de taak kreeg om te checken of het ook voor de mannelijke kaatsers een leuk thema zou zijn. We wilden dat de VerKlaaipartij voor iedereen toegankelijk zou zijn, en het mooie aan verkleden is dat het – naast dat het gewoon heel leuk is - ook de drempel verlaagt. Oosterbierum heeft al jaren geen kaatsvereniging meer en ik denk dat de lat om te kaatsen soms hoog ligt. Een aantal deelnemers van de VerKlaaipartij hadden nog nooit eerder gekaatst, door het verkleedelement voelt het toch minder ‘serieus’ en dat moedigt mensen aan om mee te doen. Ondanks dat ze het spel soms nog niet goed kennen.’’
Het thema blijkt een schot in de roos en met een deelname van 22 parturen was het voor de eerste keer op deze manier een succes voor de organisatie en het dorp waar, ondanks dat er dus al jaren geen kaatsvereniging meer bestaat, wel degelijk animo voor kaatsen is. Naast haar rol in de organisatie kaatste Hedwig – verkleed als matroos - zelf ook mee, vanuit daar was het idee tenslotte weer gaan leven. “Niels en ik kaatsten, terwijl Sara de omlopen omriep. Inge kon er helaas niet bij zijn.”
Hedwig denkt wel te weten hoe het komt dat de VerKlaaipartij een succes is. “Iedereen heeft thuis wel iets liggen om zich naar dit thema te verkleden, en daarnaast is het gewoon leuk om op zo’n manier bij elkaar te komen en te kaatsen.’’ De sleutel tot succes is volgens Hedwig ook om mensen over te halen op stap. ‘’Vooral na een aantal biertjes zeggen mensen snel toe. Tijdens de Marsumer Merke heb ik heel erg mijn best gedaan om zoveel mogelijk mensen enthousiast te krijgen. En dat werkte! Die avond gaven zich zes parturen op. Enthousiasme werkt aanstekelijk.”
Bij zo’n dag komt natuurlijk meer kijken dan alleen kaatsen. “We zijn het hele dorp en de omgeving door geweest om sponsoren te zoeken. Iedereen was direct enthousiast, en in totaal hebben we 16 sponsoren verzameld. Onder andere geld, patat, biertafels, partytenten, prijzen, cadeaubonnen, bloemen, en zelfs de uien voor de broodjes hamburger werden gesponsord. Om hen te bedanken heb ik houten wegwijzers gemaakt met daarop de namen van alle sponsoren, die we op het veld neerzetten. Een keer wat anders naast het standaard bedankpraatje tijdens de prijsuitreiking.”
Ook de kransen heeft Hedwig zelf gemaakt en zijn speciaal en creatief te noemen. “Ik ben naar Van der Woude, de fietsenwinkel in Franeker, geweest en heb gevraagd of ze oude fietsbanden hadden. Ik heb twee fietsbanden voor de stevigheid in elkaar gezet, een oasestuk erop gemaakt en deze vervolgens versierd met bloemen uit de pluktuin van onze sponsor Haerda State.’’
