Afscheid van de sierlijke stylist Taeke Triemstra
Tekst: Rynk Bosma
Foto's: Henk Bootsma
Op 4 december 2025 werd de kaatser Taeke Triemstra 43 jaar. Het jaar dat hij met pijn in zijn hart stopt als kaatser, maar ook het jaar dat hij op 26 december als ultieme kroon de Friese Sportoeuvreprijs mocht ontvangen. De eerste kaatser die de grens van 900 punten met 938 punten overstak. De onbetwiste leider in het eeuwige puntenklassement. Maar sinds 2025 ook leider van het PC-puntenklassement met 38 punten. Hier het verhaal van een van de meest sierlijke stylisten die de kaatssport heeft gekend.
Je zou bijna vergeten dat dit grote kaatstalent op een zeldzame manier werd gecombineerd met sportdiscipline. En dat alles met een onvoorstelbare toewijding. In bepaalde opzichten verlegde Taeke de grenzen in de kaatssport, zoals de jury van de Friese Sportoeuvreprijs dat omschreef in zijn rapport. Dat vermogen van Taeke om eigen grenzen te kunnen verleggen had verschillende factoren als basis. Toewijding, doorzettingsvermogen, trainingsarbeid en talent, allemaal stickers die je op de kaatser Taeke Triemstra kunt plakken.
Een stylist, gezegend met een ongeëvenaarde uitslagtechniek. En al die kenmerken kwamen samen in de onvoorwaardelijke liefde die Taeke had en heeft voor ‘it spultsje’ kaatsen en de kaatssport. In sportief opzicht zou je hem ook een parelvisser kunnen noemen met betrekking tot het aantal punten. En dat alles in dienst van zijn hoofddoelstelling om eerste te worden in het puntenklassement aller tijden. En die missie slaagde.
Thema ‘beste kaatser ooit’ al jaren zinloze discussie
Het siert Taeke in alle opzichten dat hij zich enigszins ‘ongemakkelijk’ voelt als ‘hait’ Reinder bepaald subjectief zegt dat hij beter is dan De Brand. De legendarische Johannes Brandsma die toevallig in het jaar dat Taeke werd geboren met 98 punten in één seizoen ook een grens overstak. De discussie rondom het thema ‘beste kaatser ooit’ is al jaren een zinloze discussie zonder einde. Een discussie ook zonder perspectief want in bepaalde opzichten nooit eerlijk door andere tijden, andere sportopvattingen, ander materiaal en andere trainingen van kaatsers uit het verleden.
Die oneerlijkheid komt samen in het begrip tijd: andere tijden met andere wetten, met minder vrije tijd, met meer partijen en ook met andere voorbereidingen. Het is om die reden een zinloze discussie omdat de topkaatsers in andere tijden altijd een periode kenden dat je bijna onaantastbaar was. Vier jaar De Brand tussen 1980-1984 die als eerste erkende dat hij niet beter was als achterinse dan de achterinse Tunno Schurer in zijn beste tijd. Niemand was beter dan Piet Jetze Faber in bijvoorbeeld die toch verloren PC-finale van 1984. Niemand was beter dan toen nog allrounder Wiep van Wieren in het jaar 1976. Om maar even enkele grootheden te noemen en dan laten we een Tjisse Steenstra of een Chris Wassenaar nog maar even buiten beschouwing.
Gedrevenheid en wilskracht vaste reisgenoten van Taeke
Maar dat alles is iets anders dan vaststellen wie nu de beste kaatser aller tijden is of was. Wat dat betreft is het veiliger en misschien ook eerlijker om gewoon aan de hand van puntenaantallen op te tellen wie de meeste punten heeft behaald. Beste vervangen door succesvolste. En dat is Taeke. Om eraan toe te voegen dat bijna niemand er in fysiek opzicht meer voor heeft gedaan dan Taeke en dat had alles te maken met fysieke tegenslag.
Dus waren gedrevenheid en wilskracht de vaste reisgenoten in de kaatscarrière van Taeke. ‘Alles voor het kaatsen’ zo zou je het kunnen samenvatten. En dat duurde van het debuut in 1999 tot aan 2025. Dat kaatsleven van de op 4 december 1982 geboren Taeke zou je kunnen indelen in verschillende fases die door omstandigheden in elkaar overgingen. Hij had wat dat betreft een geheel andere opbouw van zijn kaatsleven dan bijvoorbeeld een Gert-Anne van der Bos of eerder een Piet Jetze Faber.
Taeke begon in het achterperk met een geduchte, maar wel af en toe ‘ritige’ tweede opslag. Een allrounder dus die door zijn dubbelfunctie een partij naar zijn hand kon zetten. Taeke versleet tot zijn eerste PC-winst in 2006 verschillende opslagers en kaatste als debutant in 2000 met opslager René Janse en Henk Vlietstra, de latere ‘huisvriend’ van Reinder Triemstra. Het werd een plek in de halve finale. Om een jaar later een partuur te vormen met twee grootheden van die tijd: Sake Porte en Johan Okkinga. Het werd een verloren finale.
En daarna opnieuw een jaar met Henk Vlietstra. Een verbintenis die de nodige financiële roddels in omloop bracht. Want de opdracht van Taeke zou luiden: Henk Vlietstra winst op de PC te bezorgen. Verder dan een halve finale in 2003 met een echt dramatische hoofdrol voor Rutmer van der Meer in het laatste eerst op 5-5 en 6-2 kwam het niet.
Een jaar later in 2004 stelde Taeke met Kor Zittema en opslager Jochem Bouma die in 2006 werd verruild voor Johan van der Meulen. Door de vriendschap van de twee ‘heiten’ Reinder Triemstra en de in 2011 overleden Ike van der Meulen een coalitie met het nodige sentiment. De echte victorie voor Taeke op de PC begon in 2006 als winnaar van het puntenklassement met zes koningstitels als bonus. In 2004 stond Taeke voor het eerst in de top tien van dat puntenklassement.
Het jaar 2006 was samen met opslager Johan van der Meulen en Kor Zittema in zijn laatste jaar als kaatsseizoen dus een succes. Alles zat mee in dat jaar met Zittema als de onbetwiste leider. Koning van de PC in dat jaar en de opvolger van Kor stond ook al klaar. Het megatalent Auke van der Graaf die net als Taeke in 2010 het achterperk verruilde voor het voorperk. Een allrounder met een geweldig kaatsinzicht die in alles de evenknie was van Taeke. Deze samenstelling leverde opnieuw PC-winst op in 2007 in een legendarische finale tegen de latere maat van Taeke: Daniël Iseger.
Legendarisch, maar ook dramatisch om verschillende redenen. Denk alleen maar aan de laatste opslagbal van Johan van der Meulen op 5-5 en 6-6 met een kaats van een meter. Halverwege het perk leek de bal buiten, reden voor Iseger om die bal ‘falle te litten’. En bedenk dan dat Johan als koning van dat jaar tegen het einde van die finale tegen een ‘hongerklop’ opliep waardoor hij even de opslag overdroeg.
Het verblijf van Auke duurde een jaar, Herman Sprik werd de nieuwe man voorin. Overigens een afscheid van Auke waar Johan met de wijsheid van achteraf altijd spijt van heeft gehad, dat wel. Het boterde niet echt tussen Johan en Auke en Auke wreef die vergissing erin door in 2008 opnieuw de PC te winnen. Met als saillant detail het debuut van Gert-Anne van der Bos als verliezend finalist.
Het jaar 2009 was in bepaalde opzichten een merkwaardig verhaal. Een sponsor uit Sint-Jacobiparochie maakte zich sterk voor een ‘Sint-Jabiker’ formatiepartuur. Een jaar in het blauw van KV Het Noorden met Rutmer van der Meer, Renze Pieter Hiemstra en Taeke Triemstra. Het avontuur bleef steken in de fase van een droom. Met als bijzonderheid dat dit partuur in de tweede omloop op de PC met 5-0 en 6-0 werd afgevoerd door Gert-Anne van der Bos, Folkert van der Wei en Daniël Iseger. Een topformatie dat jaar want dit drietal bezette eveneens de eerste drie plekken in het jaarklassement.
Het jaar 2010 was dus een keerpunt in het kaatsleven van Taeke. Ook letterlijk want hij verhuisde naar het voorperk en gaf zijn tweede opslag op in de formatie met Gert-Anne van der Bos en Daniël Iseger. Het meest succesvolle formatiepartuur aller tijden met 64 overwinningen. De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat het behelpen was met betrekking tot andere echt topparturen. Niettemin waren de jaren 2010, 2011, 2012 en 2013 de beste jaren van Taeke als kaatser. Geen enkele reden dus voor Taeke zich te bezinnen over eigen functie binnen het sluitende partuur. Want door het opgeven van die tweede opslag werd Taeke wel meer afhankelijk van zijn maten, zoals de laatste vijf jaar wel bleek.
En dan wordt het 2014, een rampjaar voor Taeke. De ogenschijnlijke paradox van een schouderblessure bij de kaatser met de mooiste uitslagtechniek van allemaal. Maar, zo vertelde hij een keer, ‘It kostet wol kracht hear dat útslaan, it is mear as allinnich technyk’. Een nieuwe term werd in 2014 in de kaatswereld geïntroduceerd: het ‘labrum’, een ring van kraakbeen. De zogenaamde ‘labus-repair’ die Taeke onderging was op dat moment uniek binnen de kaatswereld.
In principe is het jaar 2014 vooral een jaar van hopen tegen beter weten in, valse hoop koesteren op herstel. Met als dramatisch en persoonlijk dieptepunt de PC in Franeker als Taeke in de halve finale moet afhaken. Hoewel invaller Jacob Wassenaar de show steelt, blijft het beeld hangen van de troost die beide ouders tevergeefs aan Taeke bieden.
